Τι λένε οι πεζοπόροι μας

Πολύ μεγάλη δυσκολία στην οργάνωση και την ενημέρωση.

Στην αρχική περιγραφή αναφερόταν 4ωρη πεζοπορία και δυνατότητα φαγητού στο πανηγύρι. Επειδή στη συνέχεια μας ενημέρωσαν ότι υπήρχε ενδεχόμενο να μη μπορέσουμε να φάμε, επικοινωνήσαμε μαζί τους εκ των προτέρων για να ξέρουμε αν πρέπει να έχουμε φαγητό μαζί μας. Μας είπαν ότι μπορούσαμε να το αφήσουμε στο λεωφορείο και να το πάρουμε μετά. Μόλις μπήκαμε στο λεωφορείο, όμως, μας ανακοίνωσαν ότι τελικά είναι σίγουρο πως δεν θα φάμε και ότι έπρεπε να κουβαλήσουμε το φαγητό μαζί μας.

Το ίδιο συνέβη και με την πεζοπορία: ενώ αναφερόταν 4ωρη διαδρομή, μας είπαν ξαφνικά ότι θα είναι 2 ώρες και τελικά κάναμε κανονικά 4 ώρες. Ταυτόχρονα όταν ζητήσαμε ενημέρωση γιατί θα κοπούν 2 ώρες από την πεζοπορία αναφέρθηκε κάτι αόριστο για την κίνηση από μία κοπέλα της διοργάνωσης όσο ταυτόχρονα απομακρυνόταν από εμάς.

Η ομάδα ήταν υπερβολικά μεγάλη για τη συγκεκριμένη διαδρομή, με αποτέλεσμα συνεχές μποτιλιάρισμα. Σε δύσβατο σημείο περιμέναμε πάνω από μισή ώρα ακίνητοι, επειδή έπρεπε να περνάμε ένας-ένας.

Τέλος στο χωριό κάτσαμε για λιγότερο από μία ώρα και εννοείται είμασταν και τυχεροί που βρήκαμε ενα πεζούλι να κάτσουμε.

Θα ήθελα να εκφράσω την δυσαρέσκειά μου για τον τρόπο με τον οποίο οργανώθηκε και επικοινωνήθηκε η εκδρομή. Από την αρχική ενημέρωση είχαμε διαφορετική εικόνα: αναφερόταν πεζοπορία περίπου 4 ωρών και δυνατότητα να φάμε στο πανηγύρι. Στη συνέχεια, ενημερωθήκαμε δύο μέρες πριν την εκδρομή ότι λόγω μεγάλης συμμετοχής μπορεί να μην υπάρχει χώρος για όλους και ότι θα πρέπει να έχουμε μαζί δικό μας φαγητό το οποίο θα αφήναμε στο πούλμαν. Από τη στιγμή που οι συμμετοχές ήταν γνωστές και είχε δηλωθεί εκ των προτέρων ο αριθμός των ατόμων, θεωρώ αυτονόητο ότι θα έπρεπε να έχει γίνει η απαραίτητη συνεννόηση και να έχει εξασφαλιστεί χώρος για όλους στη γιορτή. Επιπλέον, την ημέρα της εκδρομής υπήρξε ασάφεια σχετικά με τη διάρκεια της πεζοπορίας και το πρόγραμμα καθώς μας είπαν ότι η πεζοπορία θα διαρκέσει 2 ώρες και όχι 4 που είχαν πει στην αρχή (τελικά διήρκησε 4 ώρες) και ότι δεν θα έχει μείνει σίγουρα φαγητό στο πανηγύρι και θα πρέπει να πάρουμε μαζί τα φαγητά μας που στο μαιλ μας είχαν αναφέρει ότι μπορούμε να τα αφήσουμε στο πούλμαν για να μην έχουμε έξτρα βάρος. Όταν φτάσαμε στον προορισμό μας προσεγγίσαμε μια κοπέλα της διοργάνωσης για να μας εξηγήσει γιατί θα κοπούν 2 ώρες από την πεζοπορία και μας είπε ότι ο λόγος ήταν η κίνηση καθώς συνεχίζαμε να της μιλάμε και εκείνη να απομακρύνεται. Παράλληλα, λόγω του υπερβολικά μεγάλου αριθμού συμμετεχόντων, υπήρξαν σημαντικές καθυστερήσεις κατά τη διάρκεια της διαδρομής, με αποτέλεσμα να χρειάζεται να περιμένουμε για αρκετή ώρα σε κάποια σημεία και συγκεκριμένα σε ένα σημείο περιμέναμε κοντά στη 1 ώρα. Τέλος, στο πανηγύρι παραμείνανε για λιγότερο από 1 ώρα και δεν είχε να κάτσουμε πουθενά πέρα από λίγα πεζούλια που δεν έφταναν για όλους. Κατανοώ ότι μια μεγάλη συμμετοχή μπορεί να δημιουργήσει δυσκολίες. Ωστόσο, αυτά είναι πράγματα που θα έπρεπε να έχουν προβλεφθεί και οργανωθεί από πριν. Η συνολική εικόνα που έχει δημιουργηθεί είναι δυστυχώς αυτή μιας εκδρομής με αρκετή έλλειψη οργάνωσης και ενημέρωσης.

Υστερεί αρκετά σε οργάνωση.

Αρκετά άσχημη εμπειρία. Ξεκινήσαμε ανάβαση για Όλυμπο. Εγώ για λόγους αναπνευστικου προβλήματος δεν μπόρεσα να συνεχίσω. Η αντιμετώπιση από τους συνοδούς περιορίστηκε στο " οκ, πάρε ένα ταξί να κατέβεις κάτω " Καμία άλλη μέριμνα για ανθρώπους που δεν μπορούν να συνεχίσουν για ιατρικό προσωπικό ούτε λόγος ανύπαρκτο! Η φάση είναι γίνονται όλα με δική σας ευθύνη, δεν μας αφορά κάτι άλλο! Και ας έδωσες 170ε ! για μια εκδρομή.
Αν σας συμβεί το οτιδήποτε θα κατέβετε εντελώς μόνοι από το βουνό θα δώσετε ταξί 40€ μέχρι το Λιτόχωρο και από εκεί θα πληρώσετε και κατάλυμα, αν είστε τυχεροί και βρείτε κάτι.
Ούτε η στοιχειώδης φροντίδα γιαοτυς συμμετέχοντες. Ούτε μια κουβέντα από τους "αρχηγούς ". Πεταμένα χρήματα πραγματικά. Μεγάλη προσοχή σε ποίους εμπιστεύεστε την σωματική σας ακεραιότητα. Δεν υπήρχε ούτε ένα γενικό φαρμακείο. Μηδέν οργάνωση μηδέν μέριμνα.

Καθόλου καλή οργάνωση.
Από θέμα επικοινωνίας μέχρι εξοπλισμό.
Ανάβαση στη κορυφή του Ολύμπου(Μύτικας). Φτάνοντας στα τελευταία 200μετρα πριν τη κορυφή(όπου είναι το πιο δύσκολο και απαιτητικό κομμάτι) όπου κανονικά θα έπρεπε να είμαστε ασφαλισμένοι/δεμένοι με σχοινιά όπως κάνουν όλες οι ομάδες (μιας κανένας από εμάς δεν είναι έμπειρος αναρριχητής ώστε να μπορεί να ανέβει με ασφάλεια χωρίς εξοπλισμό )για την ασφάλεια όλων όσων βρίσκονται εκεί , σε εμάς παρείχαν το κράνος και ένα σχοινί που βρίσκονταν στους γάντζους (τύπου 100μ στη διαδρομή το οποίο δεν ξέραμε καν ότι το έχει βάλει η δικιά μας ομάδα και αν μπορούμε το χρησιμοποιήσουμε).
Ξεκινώντας να ανεβαίνουμε προς τη κορυφή δεν είχαμε οδηγίες για τα βασικά όπως που να πατήσουμε με ασφάλεια μιας και οι οδηγοί μας ήταν εξαφανισμένοι. Υπάρχουν αρκετά άτομα τα οποία ανεβήκαμε μόνοι μας με τη βοήθεια ανθρώπων από άλλες ομάδες εκεί.
Ο κύριος Χρήστος (εξωτερικός συνεργάτης της ομάδας) ήταν αυτός που έσωσε τη κατάσταση και μας έκανε να αισθανθούμε ασφάλεια κατεβαίνοντας από τη κορυφή ,να μας λέει βήμα βήμα τι πρέπει να κάνουμε αλλά και να μας καθησυχάσει.
Υπήρχε μεγάλη αστοχία σε πολλά πράγματα σε όλη την εκδρομή και θεωρώ ότι το κατάλαβαν και οι ίδιοι αλλά σίγουρα δεν είναι αστοχία όταν μιλάμε για την ασφάλεια μας και αυτός είναι ο μόνος λόγος που γράφω κριτική.
Ενδεχομένως να είναι μια πολύ καλή ομάδα για πεζοπορίες κτλπ αλλά όχι για τον Όλυμπο μιας και έχει άλλες απαιτήσεις.

Πολύ κακή εμπειρία, κάκιστη οργάνωση και μέριμνα από τους υπεύθυνους. Στην εκδρομή στο πάντα βρέχει χτυπάει η κοπέλα μου στο πόδι με αποτέλεσμα να ανοίξει πληγή. Ο συνοδός (ονόματι Λευτέρης) δεν είχε μαζί του ούτε τσιρότο για να της βάλουμε στην πληγή (αναγράφουν στην περιγραφή ότι διαθέτουν φαρμακείο πρώτων βοηθειών). Την δεύτερη μέρα και ενώ επιστρέφουμε προς το λεωφορείο ανεβασμένοι σε καρότσες αγροτικών (το γνωρίζαμε από την περιγραφή) και ενώ η μετάβαση προς το πάντα βρέχει έγινε με 6-7 άτομα ανά καρότσα και καθισμένοι, η επιστροφή λόγω μπερδέματος έγινε με 15 άτομα ανά καρότσα και όρθιοι(παρατίθεται σχετική φωτογραφία). Όταν μάλιστα μία συμμετέχουσα ενημέρωσε τον συνοδό (ονόματι Γιώργο) ότι μία άλλη καρότσα είχε ανοίξει και παραλίγο να υπάρξει σοβαρό ατύχημα, ο συνοδός γέλασε χωρίς να αναφέρει το παραμικρό. Ούτε στην Ινδία τέτοια μετακίνηση. Καταλάβετε ότι εξυπηρετείτε ανθρώπους, δεν είμαστε εμπορεύματα. Ένα απότομο φρενάρισμα να γινόταν και θα είχαμε τραυματίες ή και νεκρούς.